ในที่สุดชาว inlovemarsha ก็ได้มอบ Book of Love ให้พี่ช่าสำเร็จ ซึ่งบอลลี่ทำหน้าที่เสี่ยงตายในการยื่นให้พี่ช่า ในวันที่ 2 ธันวาคม หลังจากที่พี่ช่าลงมาจากเวที ที่ลานเบียร์ Federbrau เซ็นทรัลเวิลด์

หลังจากที่พี่ช่าของพวกเราห่างหายไปจาก “จอเงิน” พี่ช่าได้หวนกลับมาอีกครั้งในเรื่อง “แฝด”

ซึ่งครั้งนั้นพี่ช่าก็ไม่ได้ทำอะไรให้พวกเราผิดหวังเลยแม้แต่น้อยและยังสร้างผลงานให้กับตัวเอง

ด้วยคว้ารางวัลอันทรงคุณค่ามากมายให้กับตัวเอง และเป็นเกรียติกับพี่ช่าเป็นอย่างดีเยี่ยมมากๆ

และในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา พี่ช่าก็มีผลงานออกมาให้พวกเราได้ชื่นชมเป็นอย่างมาก

และกับผลงานล่าสุด “ห้าแพร่ง” การกลับมาอีกครั้งของเธอในบทบาท “จอเงิน”

“หนังผี” อีกแล้วหลายคนคงต้องคิดว่า เอ๊ะทำไมพี่ช่าถึงเลือกรับเล่นหนังประเภทนี้อีกแล้ว

แต่เชื่อเถอะครับว่า “มันหักมุมมากๆ” มันเกินที่จะคาดเดาได้ ต้องไปเห็นด้วยตัวเองครับผม

หลายคนบอกว่า ประทับใจในบทบาทที่พี่ช่าได้รับมาก เพราะเป็นการเปลี่ยนแปลงคาแรคเตอร์ที่เธอเคยเล่นมาก่อน

และการเปลี่ยนเปลงครั้งนี้ ก็ไม่ทำให้พวกเราผิดหวังเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่ายังไง บทไหน ผมว่า ถ้าพี่ช่าตั้งใจ

ทุกอย่างก็ออกมาสวยงามและดีเยี่ยมทุกๆ ครั้ง

และสำหรับแพร่งอื่นๆ ไม่ใช่แค่เป็นการออกมาเพื่อสร้างความน่ากลัว

แต่ยังได้ให้แง่คิดกับผู้ชมต่างๆ อีกมากมาย แต่บางแพร่ง ก็อาจจะเกินจริงไปนิดนึง

แต่ที่สะท้อนใ้ห้เห็นถึงเรื่อง บาปบุญคุณโทษ อย่างเห็นได้ชัดเลย คงหนีไม่พ้น “หลาวชะโอน”

ยังไงหนะหรอ ไม่ขอเล่า แต่ฝากแง่คิดไว้ให้กับพี่ๆ น้องๆ ว่า

“ถ้าหากยังมีลมหายใจอยู่บนโลกนี้ และถ้าหากมีโอกาสที่คุณจะทำความดี ให้รีบทำซะ แต่ถ้าหากบอกว่า

ไม่มีโอกาส คุณลองไตร่ตรองให้ดีว่า โอกาสมันหายากเชียวหรือ การทำบุญ การทำความดี ไม่ใช่ว่าจะต้องไปที่วัด

เพียงแค่คุณมีจิตใจที่พร้อมจะทำ นั่นหละคือโอกาสที่คุณมี คุณจงรีบขวนขวายมันซะ อย่าปล่อยให้หลุดมือไป

และที่ทำได้ง่ายๆ เพียงแค่วันละ 5-10 นาที ก่อนนอน ให้คุณ สวดมนต์ ระลึกถึงพุทธคุณต่างๆ ที่มีมา

และถ้าเป็นไปได้ บุญคุณที่ใหญ่หลวงมากที่สุด คือ “ทดแทนบุญคุณพ่อแม่” ให้ได้มากที่สุด ทำตอนที่มีโอกาส

ไม่ใช่ว่า นึกอยากจะทำ แต่โอกาสมันสูยหายไปนะครับ

ฝากไว้เท่านี้สำหรับคนที่กำลังลืม…

with love, Bally

ไปหาพี่ช่าตอน พี่ช่ามา sound check ที่สวนเบญจสิริ ตอนเวลาประมาณ 14.30 น. พี่ช่าดูสบายๆ ในชุดสีดำ พี่เบ้าก็ดูดีด้วยชุดสูทสีขาว พี่ช่ากำลังยุ่งอยู่กับการเขียนคิว และรายชื่อเพลง พี่ช่ายังจริงจังกับการ sound check เหมือนเช่นเคย

พี่ช่าซ้อมต่อจาก ETC ได้ยินพี่ช่าบอกคุณหนึ่ง ETC ว่าพี่ช่าเป็นแฟนเพลงของ ETC นะ

พอพี่ช่าซ้อมเสร็จก็รีบไปถ่ายโฆษณาต่อ เราก็เลยเอารถไปจอดที่ Central World กิน McDonald’s แล้วก็นั่งรถไฟฟ้ามา

ตอนนั่งรอ บอลลี่ กับแอม มา เห็นมีพวกคุณป้ากลุ่มหนึ่งมานั่งใกล้ๆ แล้วพูดกันว่ามาช่าเล่นกี่โมง ก็เลยเข้าไปคุยกับคุณป้า เพื่อจะเสนอขายที่คล้องโทรศัพท์ INLOVE CELL PHONE STRAP อิอิ

กว่าพี่ช่าจะออกมาโชว์ ตั้ง 20.45 น.

พี่ช่าดูสดใส เริงร่ามาก ติดตามดูภาพคอนเสิร์ตได้ในเว็บบอร์ดนะคะ

ครั้งแรกที่ได้พบกับพี่มาช่า วัฒนพานิช

โมยังจำความรุสึกครั้งแรกที่เจอพี่ช่า

โมยังจำได้ครั้งแรกที่ได้เห็นพี่ช่าร้องเพลงตัวเป็นๆอยุ่บนเวที

โมยังจำความรุสึกครั้งแรกที่ได้สบตากับพี่ช่า

โมยังจำความรุสึกได้ตอนที่พี่ช่ามองตอนโมวิ่งมาหาพี่ช่าแล้วตกท่อ(พี่ช่าหันมามอง จนเราหน้าแดง)

โมยังจำได้ตอนที่พี่ช่าพูดว่า”พี่ช่าน่ากลัวไม๊”แล้วโมพุดว่า”ไม่ค่ะ สวยมากก ก“ทั้งๆที่พี่ช่าถามถึงการแสดงเรื่องแฝดไม่ใช่ที่เจอวันนี้(มองหน้าพี่ช่าอย่างเดียวเรย ไม่ได้สนใจอารัยเรย ย จนตอบไม่ได้ตรงคำถาม เหวอมาก)

โมยังจำได้ตอนกอดกับพี่ช่า พี่ช่าบอกพี่ช่าตัวเปียก พอกอดแล้วก้อเปียกจิงๆ

โมยังจำได้ว่าพี่ช่าทาลิปอีกรอบในรถก่อนขึ้นเวที

โมจำได้ว่าตอนพี่ช่าเดินออกมาจากเวทีแต่โมมองผิดด้าน น แล้วหาพี่ช่าไม่เจอ

โมจำได้ว่าโมเล่นมุขแปกๆออกไป แล้วพี่ช่าก้อยังขำได้ 555 น่ารักจิงๆ(พี่ช่าพุดว่า”เรื่องแฝดพี่ช่าหน้าหลอนๆอ่ะ”แล้วโมก็พุดว่า”ไม่เปนรัยหรอกค่ะพี่ช่า พี่ช่าสวย ย ให้อภัยได้ ไม่หลอนและๆ”แล้วก้อขำทั้งคู่ทั้งที่มันแปกมว้าก ก)

โมยังจำได้ว่าพี่ช่าให้คนดูเลือกแด๊นเซ่อ ว่าคนไหนหล่อ เลือกเลยๆ เพราะพี่ช่าโดนแซว

โมจำได้ว่าพี่ช่าเอาทิชชู่จากคนดูมาเช็ดเหงื่อ

โมจำได้ว่าพี่ช่าเกือบจะตกเวทีแหนะ เพราะมีคนดึงง? งง (ฮึ่มถ้าตกนะ มีเรื่องแน่ งุงิ)

โมจำได้ว่าพี่ช่าเดินไปแต่เวทีฝั่งโน้นไม่ค่อยมาฝั่งนี้ จนต้องตะโกนเรียก 555

โมจำได้ว่าพี่ช่าขึ้นรถไปแล้ว พี่ช่าก้อยังหันมามอง ง

โมยังจำได้ว่าโมบอกว่า”รักพี่ช่ามากๆเลยนะคะ”แล้วพี่ช่าก็ยิ้มหวานมากๆๆๆให้

โมจำได้ทุกอย่างว่าพี่ช่าน่ารักแค่ไหน ทำให้โมไม่ง่วงเลย ทั้งๆที่ตีสองแล้ว พุ่งนี้ต้องไปเรียน55

ทำให้โมรักพี่ช่ามากแล้วทำให้รักคนอื่นไม่ได้เหมือนรักพี่ช่า

ทำให้โมตั้งใจเรียน เพื่อจะได้เป็นเด็กดีของพี่ช่า

พี่ช่าเปลี่ยนโมทั้งๆที่โมไม่เคยคิดจะเปลี่ยนตัวเองมาก่อน น

พี่ช่าทำให้โมรู้จักคนมากขึ้น รู้จักพี่ๆหลายคน รู้จักเพื่อน รู้จักน้อง

เพราะมีพี่ช่าโมถึงพยายามได้อย่างวันนี้

ถ้าโมเจอพี่ช่าครั้งหน้า โมจะขอบคุนกับตัวพี่ช่าเรยนะ^^

Blogหน้านี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไร

แต่พอโมพิมลงไปแล้วมันโล่งแปลกๆ อีก20วัน นะคะพี่ช่า

จะได้เจอพี่ช่าแล้วว ว

รักพี่ช่ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ไม่ได้เปลี่ยนอารัยไปเลย เปลี่ยนก้อแต่ตัวโม ที่พี่ช่าทำให้มันดีขึ้น ทำให้เปนเดกดีขึ้น

รักพี่ช่าที่สุดเลย

ปล.และโมก้อยังจำได้ว่าแม่แย่งมือพี่ช่าไปจับและแย่งพี่ช่าไปคุย จนโมงอนแม่55 (มาแย่งพี่ช่าไปซะงั้นอ่ะ)

?

รักมาช่า วัฒนพานิชไม่เคยเปลี่ยนแปลง

คุณจำได้มั๊ย ว่า ความประทับใจที่เป็นที่สุดของคุณเกิดจากสิ่งไหน ?

หลายคนคงมีมาจากหลายเรื่อง หลายเหตุการณ์มากมาย ใช่นั่นคือสิ่งที่คุณประทับใจมาก
และความประทับใจเหล่านั้นคุณสามารถมาเก็บบันทึกไว้เป็นความทรงจำ
และถามต่อไปว่า ไความทรงจำเหล่านั้น ถ้าถึง ณ ตอนนี้ คุณจำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

ถ้าย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว สำหรับตัวบอลเองแล้ว
ความประทับใจแรกที่เกิดขึ้นเลย คงจะเป็น การไปร้องเพลง karaokae ครั้งแรกของชีวิต และ
ณ ตอนนั้น เพลงที่เราหยิบมาร้องเป็นเพลงแรกของชีวิตเลย “ขอเวลาตั้งตัว” ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าทำไม
ทำไมถึงเป็นเพลงนั้น แต่เราจำได้ว่า ประโยคที่เราจำ และติดมาถึงทุกเวลานี้คือ

“ก็ไม่ทันตั้งตัว กลัวใจรับไม่ทัน เมื่อจะลาร้างกัน ขอให้ฉันทำใจ ให้เวลานิดเดียวได้ไหม แค่ให้พอลบเธอจากใจ
เมื่อเธอเดินลับไป จะไม่มีน้ำตาให้เธอ” มันวนเวียนจากวันนั้นจนถึงทุกวันนี้มานานมากๆ แล้ว

เหตุผลง่ายๆ เลย คือ น้ำเสียง ท่วงทำนองของเพลง มันสะกิดใจให้เราอยากให้ความสนใจ
กับ ผู้หญิงคนนี้ “แบบว่า ทำไมเสียงเธอช่างสะกดใจเราได้ขนาดนี้” และบอลก็เชื่อว่าหลายคนคงเคยเช่นกัน

และนับจากนั้นเป็นต้นมา เราเฝ้าติดตามผลงานของเธอไม่ว่าจะเป็น ละคร ภาพยนต์ หรือ แม้กระทั่ง งานถ่ายแบบนิตยสาร หรือโฆษณา
ต่าง ๆ มากมาย และ “คุณมาช่า” ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลย เธอสร้างสรรค์ผลงานของตัวเธอเองออกมาเรื่อยๆ
มีให้ติดตามแบบไม่ห่างหาย และไม่ว่างเว้น ทุกอัลบั้ม และทุกบทเพลงของเธอมันสะท้อนความเป็นตัวเธอได้ดีมากๆ
จนมาถึง อัลบั้ม Room NO.3 กับ บทเพลง “แสนกินใจ” ที่เชื่อว่า หลายๆ คนยังคง ร้องตามถึงทุกวันนี้ “รอ”
อยากรู้จัก ตอนอัดเพลงนี้ พี่ช่า นึกถึงอะไร แต่ตอนนี้ ถามบอลเวลานี้ ถ้าเพลงนี้ขึ้นทีไร “คำตอบของบอลคือ เมื่อไร พี่ช่าจะจัด concert อีกครับ” ไม่ว่ายังไง เมื่อไร พวกเราจะ รอ ต่อไปนะครับ

และยังไม่หยุดเท่านั้น ผลงานของเธอยังมีมาเรื่อยๆ จริงๆ จนกระทั่งผ่านเลยพ้นไปจนถึง

Marsha reflection concert ภาพผู้หญิงผมยาว โหนตัวออกมาจากข้างเวลาที
กับเพลง “เหนื่อยไหมดาว” เป็นภาพที่เราอยากเห็นมานานมากๆ และจนจวบถึงทุกวันนี้ เรายังคงจำวันนั้นได้ไม่เคยลืม
และเวลาผ่านไป ความเป็น star ก็ยังไม่หยุด เธอยังเปล่งประกายฉายแสงออกมาเรื่อย ๆ กับผลงานอัลบั้มล่าสุด

Let’s have fun tonight ถึงแม้จะเป็นการฉีกคาแรคเตอร์ ที่เธอเคยเป็น แต่นั่นเองก็ไม่ได้ทำให้เธอเปลี่ยนไปเลย
เพราะภาพข้างหลังที่เราเคยเจอะเจอ หรือเคยรู้จัก ก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมทุกประการ แต่เหมือนว่า กระแสอัลบั้มนี้
ของเธอจะถูกมองในภาพลบ แต่เชื่อหรือไม่ว่า เธอไม่เคยถูกลบไปจากสายตาพวกเราได้เลย

ไม่ว่าจะเป็น การร้อง การเต้น การแสดง หรืออะไรที่เป็นเธอ พวกเราจะคอยติดตามและเฝ้าดูผลงานของเธอ
ไปจนกว่าลมหายใจที่พวกเรามี และนั่นเอง คือความประทับใจที่ไม่เคยลืมได้เลยไม่เคยลืมเลยจริงๆ

ถึงแม้จะต้องรอ อีกนานสักเพียงไหน
แต่พวกเราจะเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ

I love you Marsha Vadhanapanich..

สมัยที่ยังเด็กมากๆ พี่ช่าจะเป็นพี่ที่คอยดูแลส้ม ส่วนพี่เก้จะดูแลพี่นุ๊ก เวลาที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ เรา 4 คนพี่น้องมักหาอะไรเล่นด้วยกันเสมอ

มีอยู่วันหนึ่งส้มได้ไปเห็นเหรียญพลาสติกวางอยู่บนโต๊ะของพี่ช่า มันเป็นเหรียญสีๆ ส้มไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้แต่ว่ามันน่ารักมาก อยากได้เอามาเล่น เลยเดินไปขอพี่ช่า บอกพี่ช่าว่าอยากได้จัง

พี่ช่าบอกว่า “ถ้าส้มเอาไป แล้วพี่ช่าจะเอาอะไรกินข้าว”

ส้มยังเด็ก ไม่เข้าใจว่าเหรียญพวกนั้นจะเอาไปซื้อข้าวได้อย่างไร เลยรู้สึกน้อยใจพี่ช่าว่าไม่ให้เอามาเล่น เพราะปกติพี่ช่ามักจะมีของอะไรจุ๊กจิ๊กน่ารักมาให้น้องๆ เสมอ ก็เลยเดินหน้าตุ่ยๆ ออกไป

ผ่านไปหลายวันจนลืมเรื่องเหรียญชิพไปแล้ว พอพี่ช่าเลิกเรียนกลับมาถึงบ้าน พี่ช่าก็เดินมาหา แล้วก็ยื่นถุงเล็กๆ ให้ พร้อมบอกว่า “อ่ะ ให้” แล้วพี่ช่าก็เดินไป

พอเปิดถุงออกดู พบว่ามีเหรียญพลาสติกหลากสีเลย ดีใจมากๆ เลย เอามาเล่นขายของ เลยทราบตอนนั้นว่าพี่ช่าได้นำเอาเงินของตัวเอง ไปแลกเหรียญพวกนี้มาให้

พี่ช่าเป็นคนที่ไม่โอ๋น้อง พี่ช่าจะไม่ชอบให้ร้องไห้โยเย พี่ช่ามักจะสอนให้มีเหตุผล และเข้มแข็ง ดูเหมือนพี่ช่าจะเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจอะไร แต่จริงๆ แล้วพี่ช่าเป็นคนที่ใส่ใจกับทุกอย่าง และแสดงออกในแบบของพี่ช่าเอง

วันนี้ไปเดินเล่นพารากอนมาอ่าค่ะ

แล้วคราวนี้เจอดาราคนนึงขอไม่ระบุแล้วกันนะ เผื่อเค้าเหนเด๋วเสียใจ เหอๆ

ซึ่งเค้าเปนคนที่น่ารักมากๆ ไม่หยิ่งเรย เฟรนลี่ด้วย ย น่ารักมาก

เค้ามาถ่ายแบบ แล้วได้เข้าไปนั่งดูตอนเค้าถ่ายแบบเลย (ใกล้ชิด)

แล้วเค้าก้อเหมือนว่างๆอยู่ตลอด เพราะฉากต้องเปลี่ยนบ่อยๆ คราวนี้ก้อได้คุย ได้เล่นกะเค้า แบบน่ารักมากๆๆ

แล้วคุยไปคุยมาคิดถึงพี่ช่าอย่างหนักเพราะไม่ได้เจอมาเกือบปีแล้ว ว เฮ้อ อ

ว่าถ้าเราได้มีโอกาสแบบนี้กะพี่ช่าบ้างคงดี ซึ่งคงยากมากมาย ย เพราะนั่นคือพี่ช่าเรยนะ!!!!!! !

ก้อเรยได้แค่คิดว่าเปลี่ยนเปนมาช่าได้ก้อคงดี

และสุดท้ายคิดถึงพี่ช่าไม่ไหวแล้ว ว ว ว ว ว วววววววว ว

รักพี่มาช่าอย่าง ง งงนั้นเรย ย ย

ก็เขียน Blog InLove ครั้งแรก อิอิ

ไม่รุ้จะเขียนอะไรคะ

เลยเอารุปมาลงก่อน

(รูปนี้ทำเล่นๆเมื่อเช้า เพื่อนบอกว่าสวยดี เลยกล้าเอามาลง 555)

รูปที่หนึ่ง จากปกนิตยสาร LUXE

รูปที่สองจากปกนิตยสาร แพรว

?:P

รูปที่สามจากนิตยสารดิฉัน(ภาพนี้เพื่อนบอกว่าญี่ปุ่นมาก)

?

Marsha Vadhanapanich,she is the most

beautiful waman in my though.

ผิดไปแล้ว ที่ทิ้งเธอแล้วเดินจากไป

อดใจไม่ไหว อยากให้เธอกลับมาหา

ปลดปล่อย ความคิดล่องลอยไปไกลสุดสายตา

อยากให้โลกนี้เป็น มายา ตลอดไป

ไม่อยากนอนคนเดียว อยู่แบบนี้เรื่อยไป

สงสารตัวเองที่ ไม่เหลือใคร คอยเคียงข้าง

อย่างน้อย ขอแค่เธออยู่ ฉันจะไม่อ้างว้าง

ขอเพียงแค่แสงราง ๆ ส่องนำทางให้ก้าวเดิน

จากคนอื่นคนไกล ที่ฉันจะตามหา

ขอได้ไหม เวลากับคนสองคน ที่เคยชิดใกล้

อีกคนที่รักเธอ คนนั้นเขาเป็นใคร

ขอเพียงหัวใจไม่ แตกหัก ก้อเพียงพอ

แค่รักเธอ แบบนี้ฉันก้อสุขใจ

จดจำไว้ ว่ายังมีฉันอีกคนเฝ้าดูอยู่ห่าง

ขอแค่คืนนี้ เธออยู่อย่างไม่อ้างว้าง

ขอเพียงเธอไม่ทรมาน หัวใจก้อเพียงพอ

ขอประเดิมบล็อคด้วยกลอนสดระกัน

ไม่อยากให้เธอไว้ใจ ใครไปมากกว่าฉัน

เพราะความรักระหว่างกัน มันเป็นไปไม่ได้

บอกรัก แค่คำเดียว อย่าหลงเชื่อไปไกล

เพราะ ใครสักคน ของเธอ อาจไม่ใช่ตัวจริง

อย่ามองหน้าเขา อีกเลยในตอนนี้

ไม่เป็นไรคนดี ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอได้

อย่า รอ เขาอย่างเจ็บปวดอีกเลยจะได้ไหม

ถึงแม้เธอจะ ไม่เหลือใคร แต่จำไว้ เธอมีฉันอยู่ทั้งคน

ตื่นจาก ฝันกลางคืน ที่แสนหวาน

แล้วหันไป ถาม ว่าระหว่างเรา เป็นไปได้ไหม

จบตรงนี้ แล้วปล่อยให้ฉัน เหงา อยู่เรื่อยไป

ได้แค่นี้ ฉันก็พอใจ ในความรักที่เป็นมา

credit photo by n’kwang ครับ

แบบว่าคนมัน sad

ส่วนหนึ่งของฉัน ที่ตามหา

รอ เวลา ใครสักคน พามาชิดใกล้

ช่วยพูดหน่อย ช่วยบอกให้เขาอย่าเดินจากไป

อย่าหลงเพียงเพราะ ควันไฟ ที่เจือจาง

อย่าเลย ปล่อยฉันไป จากตรงนี้เสียดีกว่า

อย่าให้ฉัน เสียเวลากับ ผู้ชายห่วย ๆ อย่างเธอจะได้ไหม

อย่านะ อย่า lock ฉันไว้หยุดอยู่กับหัวใจ

ปลดปล่อย ให้ฉันจากไป อย่าง เหงาๆ คนเดียว

Open Heart มาสักทีจะได้ไหม

Cover Night By Marsha จะได้ไม่เหงา

One fine day กับสวนต้นไม้ที่ร่มเงา

Reflection อาการเหงา ๆ ให้หายไป

Love Party จัดที่ไหน ก็สุดมัน

แหล่งสีสัน หรือ ตามผับแห่งไหน ก็ไม่สน

ขอเพียงมี Marsha บนเวทีอยู่ทั้งคน

จะ Impact ก็ไม่สน จะขอตามไปอยู่เป็นกำลังใจให้เธอ

ผลงานที่เคยมีมา หวังว่าคงประเดิม blog ให้พี่ได้นะครับพี่ส้ม

บล็อกนี้เป็นบล็อกสำหรับชาวอินเลิฟมาช่านะคะ ใครสนใจอยากเป็นหนึ่งใน อินเลิฟบล็อกเกอร์ ก็สมัครกันมาได้เลยนะคะ มาร่วมเขียน มาร่วมแชร์สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับพี่ช่าร่วมกันนะคะ

คลิกที่นี่เพื่อสมัครเลยค่ะ

ไม่ต้องเขียนเก่ง แต่ขอให้ชอบเขียนก็พอค่ะ
ไม่ต้องเขียนทุกวัน แค่เขียนเมื่อรู้สึกอยากเขียนค่ะ